wHERE


ER zijn, klinkt eenvoudig, maar is het dat ook?
Hoe wordt je je bewust van waar je bent?
Of je bent? Ben je aanwezig, wanneer dat niet fysiek is?
Kun je afwezig zijn?
Of ben je vooral ‘wezig’ en plaatsloos?
De handeling van het kijken, het bijna mechanisch maken van deze beweging is voor mij een eerste stap in deze gewaarwording.
Een camera als bewustwordingsapparaat, of als tussenruimte.
Een vloeiende wisseling tussen perspectieven.
Klik; bepaalde ik of hetgeen voor de lens verscheen?
De beelden als residu van lopende tijd.

“Wachten is niet alleen maar een tijdspanne, het is een oorspronkelijk contact met de wereld, dat er zo nu en dan in slaagt om het tempo van de wereld synchroon te laten lopen met het tempo van de individuele beleving.”
Coen Simon (2012), ‘Wachten op geluk’. Ambo Anthos